User Settings

Intinn an Phápa

Bealtaine 2015
An ofráil laethiúil: 

A Athair róghrámhair, tugaim suas duit gach a bhfuil romham inniu, gach smaoineamh, focal is gníomh, gach athás is brón. Ofrálaim duit iad i bpáirt le Críost san Aifreann, ar intinn Chroí Íosa agus ar intinní an Phápa, mar atá (thíos) agus ar m'intinní féin. Deonaigh dom, trí spreagadh an Sprioraid Naoimh agus le cabhair ó Chroí Mhuire gan Smál, an lá seo a chaitheamh ag freastal ortsa agus ar dhaoine eile. Amen.

 

Intinní an mí seo:
Uilechoiteann: 

Agus sinn ag séanadh chultúr na neamhshuime, go dtuga muid cúram dár gcomharsana atá ag fulaingt, go háirithe do na heasláin is na bochta.

 

 

Ar son na Soiscéalaíochta: 

Maidir le Críostaithe atá i gcultúir shaolta, go gcuidí idirghabháil Mhuire lena bhfonn chun Íosa a fhógairt.

 

Machnamh ar Uilechoiteann: 

Tá cultúr na neamhshuime le feiscint go soiléir inár dtimpeall, sa lá atá inniu ann.  Mar Chríostaithe, ní cheart go mbeadh lagmhisneach orainn, ach a mhalairt ar fad.  Ba cheart go mbeadh áthas ar ár gcroíthe, go bhfuil an deis againn ár gcreideamh a chleachtadh agus cabhair a thabhairt don té atá thíos seal.

Fiú inár gcultúr féin, tá an seanfhocal ann ‘Is ar scáth a chéile a mhaireann na daoine’.  Tuigimid go bhfuilimid ag brath ar a chéile i gcónaí, go praiticiúil agus go spioradálta.  Tá dualgas orainn má leanaimid Críost, dea-ghníomhartha a dhéanamh.  Níl faic inár gcreideamh muna bhfuil dea-ghníomhartha ann chomh maith.  Bhí an meitheal againn leis na cianta, in Éirinn.  Faigheann tú an meitheal fós i bparóistí beaga nuair a chabraíonn feirmeoirí lena chéile, lena gcaoirigh a bhearradh nó féar a shábháilt mar shampla.  Tá an dea-shampla seo an thábhachtach don ghlúin seo, seachas a bheith ag cuimhneamh ar ‘mé féin’ i gcónaí.  Tá go leor eagraíochtaí againn in Éirinn chun seans a thabhairt dúinn cabhrú lenár gcomharsana. Meitheal nua-aimseartha atá anseo againn.

Le breis agus fiche cúig bliain, tá daoine in Éirinn ag cabhrú le leanaí ón Bhealarúis, ón Rúis is ón Ucráin agus iad breoite ó thruailliú raideolaíochta.  Tá meitheal ag feidhmiú agus daoine, i ngach contae nach mór, ag úsáid a mbuanna chun faoiseamh a thabhairt dos na leanaí bochta seo.  Tá daoine ann a théann amach dos na háiteanna seo, agus an-chreidiúint ag dul dóibh.  Cabhraíonn siad thall chun foirgnimh a athchóiriú dos na leanaí agus daoine fásta atá buailte le galair difriúla.  Bíonn tógálaithe, banaltraí, doctúirí agus fiaclóirí ina measc.  Tá nasc idir na daoine seo agus an pobal arb as iad in Éirinn, mar cothaíonn an pobal iad agus cabhraíonn siad leo.  Tá siad i gcomaoin lena chéile agus roinntear an chomaoin seo go forleathan is go flaithiúil, leo san atá ag fulaingt thar lear.  Bíonn deis ag cuid de na leanaí bochta seo teacht go hÉireann chun seirbhísí leighis a fháilt.

Tá dhá dearcadh ann ó thaobh na hEaglaise de, sa lá atá inniu ann.  Deir roinnt daoine gur Eaglais í do dhaoine naofa.  Ar an dtaobh eile, tá Eaglais ann a chuireann fáilte roimh an pheacach.  Deir Críost linn ‘Tar agus Feic’.  Sin cuireadh do gach éinne, ní amháin dóibh siúd a choimeádann na rialacha.  Ní tearmann í an Eaglais do naoimh ach scoil do pheacaigh chun go gcuirfidís aithne cheart ar Chríost.  Táimid go léir inár bpeacaigh.  Mar sin, tá gá le oiliúint a chur orainn.  Nuair a bhímid ag smaoineamh orthu siúd atá ag fulaingt agus na heasláin, ba cheart dúinn cuimhneamh ar an líne ‘idir anam is corp’.  Tá gá go praiticiúil chun cabhrú le daoine ach tá géargá le urnaí agus paidreacha, dóibh siúd ag fulaingt go spioradálta.  B’fhéidir gurb í an t-anam nach bhfuil an tsláinte go maith aici, seachas an corp.

Tá roinnt mhaith daoine in Éirinn chun cabhrú le daoine sa chás seo.  Go deimhin féin is féidir linn cabhrú leo inár saol laethúil ach paidir a rá ar a son.  Ní mór dúinn cuimhneamh ar dhaoine ‘idir anam is corp’, gach aon uair go mbíonn seans againn labhairt le hÍosa i naomhshacraimint na haltóra.  Le linn adhradh mar shampla, tabharfaidh Íosa treoir dúinn, conas feidhmiú go héifeachtach chun a chuid oibre a dhéanamh.  Ceapann daoine nach féidir leo faic a dhéanamh chun cabhrú le daoine muna bhfuil an t-am acu dul áit éigin go fisiciúil ach ní bheadh puinn rath ar an obair praiticiúil gan na paidreacha go léir a bheith laistiar de. A Mhuire na nGrást...go sábhála tú mé idir anam is corp.

- Marcas Mac Domhnaill (as Timire an Chroí Naofa, Eagrán an tEarraigh 2015) Chaith Marcas tréimhse ag obair go deonach sa Bhealarúis in 2006 agus 2010.

Machnamh ar Intinn ar son na Soiscéalaíochta:

Anois agus muid i dtús bliain úr eile, ní hamháin go bhfuil muid ag amharc siar ar an bhliain atá imithe thart,  ach fosta ar na hathruithe a tháinig ar ár saol agus ar shaol na Gaeltachta le himeacht na mblianta.

In ainneoin go bhfuil go leor fuadair faoin fhorbairt pobail sa Ghaeltacht faoi láthair, is údar imní dúinn i gcónaí tábhacht na teanga agus an meath atá uirthi. Deir na saineolaithe linn go bhfuil an Ghaeilge i mbaol sa Ghaeltacht agus mura dtabharfaidh muid aird air sin agus gníomhú dá réir, nach mbeidh ach corradh le cúig bliana déag eile fágtha ag an Ghaeltacht mar cheantar ina labhartar an Ghaeilge ó ghlúin go glúin gan bhriseadh ann.

Dá bharr seo agus mar ghníomhaí pobail, tuigim gurb í an chloch is mó ar ár bpaidrín againn féin agus ag Údarás na Gaeltachta sna blianta atá romhainn ná próiseas pleanála teanga a chur i gcrích. Beidh dhá bhliain againn chun plean teanga a chur le chéile agus seacht mbliana lena chur i bhfeidhm. Tá an eagraíocht a bhfuil mé féin gníomhach inti, Comharchumann Forbartha Ghaoth Dobhair, roghnaithe le bheith ina ceanneagraíocht don limistéar a bhaineann le Gaoth Dobhair, Anagaire, Rann na Feirste agus Loch an Iúir. Tá cúrsa dioplóma dhá bhliain sa Phleanáil Teanga á dhéanamh agam féin agus ag baill eile den Chomharchumann, chomh maith le daoine ó na coistí pobail eile sa limistéar seo. Tá dualgas orainne, is é sin, na dreamanna atá le bheith páirteach sa phróiseas pleanála teanga, tabhairt faoin chúrsa seo atá á chur ar fáil ag Ollscoil na hÉireann, Gaillimh, agus ag Údarás na Gaeltachta. Is dúshlánach go deo í an obair atá romhainn ach caithfear beart a dhéanamh anois.

Sa phleanáil teanga, deirtear linn go bhfuil tábhacht ar leith le hionchur agus le tionchar an duine aonair. Mar sin de, tá sé le ciall nach lenár saol pearsanta amháin a bhaineann an spioradáltacht ach go bhfuil sí fite fuaite san obair a dhéanann muid sa phobal fosta. Is minic i mo shaol pearsanta agus poiblí féin a iarraim ar dhaoine paidir a rá domh agus is minic a deir siadsan a mhacasamhail céanna liom má bhíonn deacracht éigin acu. Caithfear iarracht a dhéanamh fosta dea-shampla a thabhairt san obair a dhéanann muid agus sa dearcadh a chuireann muid chun cinn san obair sin agus é sin a dhéanamh ar bhealach a thagann le teagasc Dé.

Creidim, i ndeireadh na dála, gur bua agus suáilce eile ó Dhia í an teanga agus an traidisiún a bhaineann léi. Tá muid ag ligean ár gcuid maidí le sruth, ámh, i dtaca le go leor de shuáilcí Dé ar na saolta seo. Ní hamháin go bhfuil cuid mhór den dúchas teanga a fuair muid ónár muintir caillte againn ach tá an cultúr saolta atá thart orainn imithe i bhfeidhm orainn, cultúr atá beag beann ar ár ndúchas teanga agus ar ár ndúchas creidimh araon.

Mar fhocal  scoir, san fhorbairt pobail, bíonn béim á cur ar chomhar pobail agus ar chomhar na gcomharsan. Beidh ‘comhar na gcomharsan’ uainn chun próiseas tábhachtach seo na pleanála teanga  a chur i bhfeidhm i gceart. Tá tábhacht ar leith leis seo go háirithe i gcás na hóige mar is iadsan tuismitheoirí, múinteoirí agus ceannairí pobail an lae amárach. Beidh tacaíocht ó na húdaráis stáit riachtanach chomh maith chun ár gcuid spriocanna a bhaint amach. Mar sin féin, ní bhainfear aon ní dúshlánach amach in éagmais chomhar Dé agus Mhuire araon. In am an ghátair, is é an nath is mó a úsáidtear fán taobh seo tíre ná ‘Tá Dia láidir agus tá máthair mhaith aige’, is é sin, le tacaíocht agus le comhar na beirte sin le chéile go n-éireoidh linn achan deacracht a shárú!

- Máire Ben Mhic Niallais (as Timire an Chroí Naofa, Eagrán an tEarraigh 2015)

Tuilleadh Spás Tearmainn

Teagmhála

an suíomh urnaí reatha ag na hIosánaigh Éireannacha