Tearmann

Óir ghráigh Dia an domhan chomh mór sin

gur thug sé a Aonghin Mic uaidh

i dtreo, gach duine a chreideann ann,

nach gcaillfí é ach go mbeadh an bheatha shioraí aige.

Óir ní chun daorbhreith a thabhairt ar an saol

a chuir Dia a Mhac uaidh ar an saol

ach chun go slánófaí an saol tríd.

An té a chreideann ann ní thabharfar daorbhreith air,

ach an té nach gcreideann ann,

tá daorbhreith tugtha air cheana féin,

mar nár chreid sé in ainm Mhac Dé, a Aonghin.

Agus an daorbhreith, is mar seo í:

mar gur tháinig an solas isteach sa saol,

agus gur rogha leis na daoine an dorchadas thar an solas

de bhrí gurbh olc iad a ngníomhartha.

Óir gach duine a bhíonn ag déanamh an oilc,

bíonn fuath aige don solas agus seachnaíonn sé an solas,

le heagla go gcáinfí a ghníomhartha.

Ach an té a dhéanann an fhírinne,

tagann sé chun an tsolais,

chun go dtaispeáinfí gur i nDia

a rinneadh a ghníomhartha.”